Wykład dr Ewy Toniak Horacjusze i Ceglarki. Polityka przestrzeni/polityka milczenia w malarskim manifeście polskiego socrealizmu. (Promocja książki Ewy Toniak Olbrzymki. Kobiety i socrealizm)
Z cyklu: Puste pola historii sztuki
Najbliższy wykład w ramach cyklu Puste pola historii sztuki poświęcony będzie feministycznej historii sztuki. Autorka postawi pytanie, co łączy obrazy Aleksandra Kobzdeja: Podaj cegłę – ikonę socrealistycznego malarstwa i jego pendant – Ceglarki (dyptyk złożony w całość przez Marylę Sitkowską ) z roku 1950 oraz Łaźnię męską z 1999 i Łaźnię żeńską z 1995 Katarzyny Kozyry, z neoklasycyzmem i Plechanowem. Analizując ikonograficzne wzory Kobzdeja: Przysięgę Horacjuszy 1785 i Brutusa 1789 J. L. Davida zapowiadające miejsce
i rolę kobiety w nowym, społecznym porządku Rewolucji, Ewa Toniak spróbuje odpowiedzieć na pytanie co było przyczyną zepchnięcia Ceglarek w muzealny niebyt (w przeciwieństwie do Podaj cegłę) i zanalizuje analogie (wizualne i nie tylko)w pracach Katarzyny Kozyry z lat 90.
Ewa Toniak – historyczka i krytyczka sztuki. Zajmuje się sztuką współczesną w perspektywie feministycznej. Doktorantka prof. Marii Janion, w Instytucie Badań Literackich PAN, współautorka wystawy POLKA. MEDIUM – CIEŃ – WYOBRAŻENIE(CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 2005), a także projektu MIEJSCE KOBIET W POLSKIEJ LITERATURZE, IDEACH I WYOBRAŹNI XIX I XX WIEKU. W latach 2003 – 2005 wykładowczyni na Gender Studies przy ISNS UW, w semestrze letnim 2008 na Gender Studies w IBL PAN. Kuratorka wystawy monograficznej rzeźbiarki Aliny Ślesińskiej (2007). Autorka wieku tekstów krytycznych m.in. w Res Publice Nowej, Zeszytach Artystycznych, Czasie Kultury, Obiegu, Midraszu, Rzeczpospolitej, Gazecie Wyborczej.
Najbliższy wykład w ramach cyklu Puste pola historii sztuki poświęcony będzie feministycznej historii sztuki. Autorka postawi pytanie, co łączy obrazy Aleksandra Kobzdeja: Podaj cegłę – ikonę socrealistycznego malarstwa i jego pendant – Ceglarki (dyptyk złożony w całość przez Marylę Sitkowską ) z roku 1950 oraz Łaźnię męską z 1999 i Łaźnię żeńską z 1995 Katarzyny Kozyry, z neoklasycyzmem i Plechanowem. Analizując ikonograficzne wzory Kobzdeja: Przysięgę Horacjuszy 1785 i Brutusa 1789 J. L. Davida zapowiadające miejsce
i rolę kobiety w nowym, społecznym porządku Rewolucji, Ewa Toniak spróbuje odpowiedzieć na pytanie co było przyczyną zepchnięcia Ceglarek w muzealny niebyt (w przeciwieństwie do Podaj cegłę) i zanalizuje analogie (wizualne i nie tylko)w pracach Katarzyny Kozyry z lat 90.
Ewa Toniak – historyczka i krytyczka sztuki. Zajmuje się sztuką współczesną w perspektywie feministycznej. Doktorantka prof. Marii Janion, w Instytucie Badań Literackich PAN, współautorka wystawy POLKA. MEDIUM – CIEŃ – WYOBRAŻENIE(CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa 2005), a także projektu MIEJSCE KOBIET W POLSKIEJ LITERATURZE, IDEACH I WYOBRAŹNI XIX I XX WIEKU. W latach 2003 – 2005 wykładowczyni na Gender Studies przy ISNS UW, w semestrze letnim 2008 na Gender Studies w IBL PAN. Kuratorka wystawy monograficznej rzeźbiarki Aliny Ślesińskiej (2007). Autorka wieku tekstów krytycznych m.in. w Res Publice Nowej, Zeszytach Artystycznych, Czasie Kultury, Obiegu, Midraszu, Rzeczpospolitej, Gazecie Wyborczej.
